Αθηνά Μαξίμου: «Ο Γιώργος Μαζωνάκης δεν είπε ποτέ ψέματα για το τι είναι»
Σε μια εξομολόγηση ψυχής προχώρησε η Αθηνά Μαξίμου στην εκπομπή «Στούντιο 4», μιλώντας για τον πρόσφατο και σοκαριστικό θάνατο του Γιώργου Μαζωνάκη που έχει προκαλέσει συλλογική θλίψη.
Η γνωστή ηθοποιός, εμφανώς συγκινημένη, αποκάλυψε πως παρότι δεν είχαν στενή φιλική σχέση, τις τελευταίες ημέρες ξυπνάει κάθε πρωί με ένα τραγούδι του στο μυαλό της.
Το συγκλονιστικό «αντίο» της Μαξίμου στον Μαζωνάκη & ο χορός - «Κι εμείς τώρα εδώ χωρίς αυτόν…»
«Είναι τρομερό, στενόχωρο και πολύ κρίμα. Πάρα πολύ κρίμα. Εγώ δηλαδή σας λέω δεν ήταν φίλος μου, έτσι; Τις τελευταίες μέρες ξυπνάω κάθε πρωί με ένα τραγούδι του Γιώργου Μαζωνάκη στο κεφάλι μου»
Αναφέρθηκε στην προσωπικότητα του αυθεντικού καλλιτέχνη, τόνισε πως δεν είπε ποτέ ψέματα για το ποιος είναι, καθώς είχε αποδεχτεί πλήρως τον εαυτό του και τον άφηνε με γλύκα να υπάρχει, αγγίζοντας βαθιά τον κόσμο.
«Σε πληροφορώ ότι διάβασα και αρκετά σχόλια τα οποία ήταν κακοπροαίρετα, κακεντρεχέστατα και λες “δεν είναι δυνατόν”. Αυτό του Γιώργου Μαζωνάκη είναι νομίζω είναι μια συλλογική θλίψη. Και για τον τρόπο με τον οποίο συνέβη και για το άδικο του πράγματος και για το ότι αισθάνεσαι ανυπεράσπιστος σε μια πολιτεία που ξαφνικά πας σε ένα γιατρό και δεν ξέρεις αν όντως είναι γιατρός»
Παράλληλα, εξέφρασε τον έντονο προβληματισμό της για το πόσο ανυπεράσπιστος νιώθει ο πολίτης όταν τίθενται θέματα ζωής και θανάτου, κάνοντας λόγο για ένα τραγικό και ζωτικό λάθος.
«Είσαι ανυπεράσπιστος. Και δεν μιλάμε για το αν θα δεις μια κακή παράσταση, εντάξει; Για το αν κάποιος είναι ηθοποιός ή δεν είναι ηθοποιός. Που έχεις μια επιλογή να πεις θα πάω, δεν θα πάω. Αυτό είναι θέμα ζωής και θανάτου. Είναι θέμα ζωτικού λάθους».
«Τον Γιώργο Μαζωνάκη τον συνάντησα ελάχιστες φορές. Παρ’ όλα αυτά, δεν έχει καμία σημασία. Για μένα η αλήθεια είναι αυτή. […] Ήταν τόσο αληθινός ο τρόπος με τον οποίο υπήρχε μέσα σε αυτό τον χώρο, τόσο αυθεντικός. Αισθάνομαι ότι δεν είπε ποτέ ψέματα για το τι είναι. Είχε αποδεχτεί ότι “ρε παιδιά, εγώ αυτό είμαι” και το άφηνε με τόση γλύκα να υπάρχει. Και γι’ αυτό ακουμπάει τόσο πολύ τον κόσμο».
