Άλκηστις Πρωτοψάλτη: «Όταν ήρθα για πρώτη φορά στην Ελλάδα, άνοιξαν την κούκλα μου στο τελωνείο»
Στην απογευματινή εκπομπή «Στούντιο στις 3» του ΣΚΑΪ βρέθηκε καλεσμένη η Άλκηστις Πρωτοψάλτη την Πέμπτη 12 Νοεμβρίου 2026, παραχωρώντας μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη στη Νάνσυ Ζαμπέτογλου και τον Θανάση Αναγνωστόπουλο.
Η σπουδαία ερμηνεύτρια αναφέρθηκε τόσο στη στάση που κρατά απέναντι στους συνεργάτες της όσο και σε ένα περιστατικό από το παρελθόν που σημάδεψε μια από τις πιο συγκινητικές στιγμές της καριέρας της.
Η Άλκηστις Πρωτοψάλτη γιόρτασε τα 72 της χρόνια: «Το παιχνίδι συνεχίζεται με αμείωτο ενδιαφέρον»

Αναφέρθηκε αρχικά στις επαγγελματικές της σχέσεις και στον τρόπο που δουλεύει, η ίδια σημείωσε χαρακτηριστικά: «Σίγουρα μέσα σε μια πορεία συναντάς ανθρώπους – συνεργάτες που χαίρεσαι, χωρίς να ταιριάζεις με όλους. Πάντα όμως στη ζωή μου ήθελα, με όσους συνεργάζομαι, να παίρνω την ψύχα τους. Να τους δίνω και να μου δίνουν το καλύτερο. Έτσι πορεύτηκα».
Στη συνέχεια, η συζήτηση στράφηκε σε μια ιδιαίτερα φορτισμένη ανάμνηση, η οποία ξεκίνησε από τα παιδικά της χρόνια και ολοκληρώθηκε δεκαετίες αργότερα με μια τιμητική διάκριση. Όπως περιέγραψε η Άλκηστις Πρωτοψάλτη: «Όταν ήρθα για πρώτη φορά στην Ελλάδα, άνοιξαν την κούκλα μου στο τελωνείο. Μια σκηνή βίαια. Το σύμπαν, όμως, συνωμοτεί. Μετά από 25 χρόνια, με προσκάλεσαν να τραγουδήσω στη βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας που ήταν μια απίστευτη βραδιά. Και, μετά από τη βιβλιοθήκη, τρία τέσσερα χρόνια αργότερα, με φώναξαν στην Αίγυπτο για να μου δώσουν ένα βραβείο για την προσφορά μου στον πολιτισμό της Ελλάδος».
Κλείνοντας την αφήγησή της για εκείνη τη βραδιά στην Αλεξάνδρεια, η ερμηνεύτρια περιέγραψε το πώς η έντονη συναισθηματική φόρτιση την έκανε να ξεχάσει όσα είχε ετοιμάσει να πει, τονίζοντας: «Γι’ αυτό πιστεύω ότι το σύμπαν συνωμότησε να σβήσει όλο αυτό που είχε συμβεί. Ήταν μια συγκλονιστική βραδιά. Θυμάμαι ότι είχα ετοιμάσει τον λόγο μου στα αγγλικά, ήμουν τέλεια προετοιμασμένη, ανεβαίνω πάνω και μου δίνουν το βραβείο στην Αλεξάνδρεια. Και είναι αυτό που παθαίνει ένας άνθρωπος από την πολύ συγκίνηση. Σβήνουν όλα. Είναι σαν να κατέβηκε ο διακόπτης και δεν θυμόμουν τι έπρεπε να πω. Έκλαιγα, έκλαιγαν και από κάτω και από την πρεσβεία και κάποιοι φίλοι Έλληνες και το μόνο που ψιθύρισα ήταν… Αλεξάνδρεια σ’ αγαπώ».