Δανάη Παππά: «Ένας καλός έρωτας σε βοηθά να δεις τον εαυτό σου χωρίς φίλτρα»
Στη συνέντευξή της στο Hello, η Δανάη Παππά μιλά με ειλικρίνεια για τον έρωτα και τον τρόπο με τον οποίο οι σχέσεις μπορούν να λειτουργήσουν σαν καθρέφτης του εαυτού μας.
Αναφέρεται στις πλευρές του χαρακτήρα μας που αναδύονται όταν αγαπάμε, φοβόμαστε ή νιώθουμε ότι κινδυνεύουμε να χάσουμε έναν άνθρωπο, αλλά και στην αξία μιας σχέσης που μας κάνει να νιώθουμε αρκετά ασφαλείς ώστε να κοιτάξουμε τον εαυτό μας χωρίς φίλτρα.
Δανάη Παππά στο gossip-tv: «Έχω προσπαθήσει πάρα πολύ να διαλέξω τους ανθρώπους στη ζωή μου»
Παράλληλα, ανοίγει το κεφάλαιο της δημοσιότητας και των ανακριβειών που κατά καιρούς έχουν γραφτεί για εκείνη, εξηγώντας πώς έμαθε να διαχειρίζεται τον θόρυβο, να βάζει όρια και να μην επιτρέπει σε κάθε δημοσίευμα να καταλαμβάνει χώρο στη ζωή της.
Μπορεί ο έρωτας να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο βλέπουμε τον εαυτό μας;
Απόλυτα! Οι σχέσεις είναι ένας πολύ περίεργος καθρέφτης: δεν σου δείχνουν μόνο πώς φαίνεσαι, αλλά και πώς συμπεριφέρεσαι όταν φοβάσαι, ζηλεύεις, θυμώνεις ή νιώθεις ότι κινδυνεύεις να χάσεις κάποιον.
Ένας καλός έρωτας δεν σου ζητά να αλλάξεις για να αξίζεις την αγάπη. Σε βοηθά, όμως, να νιώσεις αρκετά ασφαλής ώστε να δεις τον εαυτό σου χωρίς φίλτρα - κι αυτό δεν είναι πάντα κολακευτικό. Μπορεί να σου δείξει την καλύτερη πλευρά σου, αλλά κι εκείνη που θα προτιμούσες να μην είχε πρόσβαση στο διαδίκτυο. Δεν είναι πάντα ροδοπέταλα, ευτυχώς. Η τελειότητα είναι υπερεκτιμημένη και, κυρίως, πολύ βαρετή.
Έχετε βρεθεί στο επίκεντρο μιας δημοσιότητας που θεωρήσατε άδικη; Και πώς το διαχειριστήκατε;
Ναι, έχει συμβεί. Όταν είσαι δημόσιο πρόσωπο, υπάρχει ένα κομμάτι της ζωής σου που μπορεί να αφηγηθεί κάποιος άλλος χωρίς εσύ να έχεις συμμετάσχει καθόλου στην αφήγηση. Είναι λίγο σαν να βλέπεις μια ταινία για τη ζωή σου και να αναρωτιέσαι ποιος έγραψε το σενάριο και γιατί δεν σε πήραν ούτε για βοηθητικό ηθοποιό.
Στην αρχή με επηρέαζε περισσότερο. Ήθελα να διορθώσω τα πάντα, να εξηγήσω, να πω «μα, δεν έγινε έτσι». Με τον καιρό, κατάλαβα ότι δεν χρειάζεται να απαντάς σε κάθε θόρυβο. Αν προσπαθείς να αποκαθιστάς κάθε ανακρίβεια, στο τέλος ζεις μέσα σε μια μόνιμη συνέντευξη Τύπου.
Εκείνοι που με γνωρίζουν ξέρουν ποια είμαι, κι αυτό έχει μεγαλύτερη αξία για μένα. Αν, όμως, κάτι ξεπεράσει ένα όριο και βλάψει εμένα ή ανθρώπους γύρω μου, τότε θεωρώ απόλυτα θεμιτό το να τοποθετηθώ.
Έχουν γραφτεί ανακρίβειες για σας;
Φυσικά! Αν είσαι αρκετά χρόνια σε αυτήν τη δουλειά και δεν έχει γραφτεί καμία ανακρίβεια για σένα, μάλλον δεν έχεις δώσει αρκετό υλικό ή δεν σε έχουν προσέξει ακόμη. Έχω διαβάσει πράγματα για τον εαυτό μου και έχω σκεφτεί: «Ενδιαφέρουσα ζωή έχει αυτή η κοπέλα, κρίμα που δεν την ξέρω».
Δεν το αντιμετωπίζω πια δραματικά. Άλλο μια αθώα ανακρίβεια και άλλο κάτι που θίγει εσένα ή ανθρώπους γύρω σου. Το πρώτο το αφήνεις να περάσει, το δεύτερο χρειάζεται όρια. Δεν μπορείς να ελέγξεις κάθε τίτλο, μπορείς όμως να ελέγξεις το πόσο χώρο θα του δώσεις μέσα σου.
