Θεοδοσία Τσάτσου: H Τέχνη δεν είναι χόμπι ή επάγγελμα. Είναι η θεϊκή κληρονομιά μας

Παράλληλα, καταθέτει τη δική της άποψη για τη σύγχρονη ελληνική μουσική σκηνή και ανατρέχει στη διαδρομή της στην Τέχνη, την οποία δεν αντιμετωπίζει απλώς ως επάγγελμα, αλλά ως αναπόσπαστο κομμάτι της ύπαρξης και της καθημερινής ζωής.

Έχετε ερμηνεύσει μεγάλες επιτυχίες. Τι λένε στην ψυχή σας αυτά τα τραγούδια;

Βασικά η ψυχή μου τα τραγουδάει. Εγώ απλά είμαι το δοχείο της, το μέσον για να εκφραστεί. Έτσι γίνεται μία ψυχική κατάθεση που δεν έχει λόγια, παρά αίσθημα. Αχαλίνωτο και μεταμορφωτικό.

Υπάρχει κάποιο συγκεκριμένο τραγούδι που σας συγκινεί ή σας δυσκολεύει περισσότερο όταν το ερμηνεύετε στη σκηνή – και γιατί;

Το «Φοβάμαι» έχει μία τεράστια βαρύτητα και κάτι απερίγραπτο συμβαίνει κάθε φορά στις συναυλίες. «Στη θάλασσα», αντιθέτως, δημιουργείται μία γλυκιά και σχεδόν παιδική ατμόσφαιρα με τον κόσμο και δονεί τη χαρά με τρόπο που κάθε φορά μας φτιάχνει πολύ και σηκώνει την ενέργεια εκεί που μας κάνει όλους ένα: στη χαρά. Κάθε τραγούδι που κουβαλάει καθαρά και απλά την αλήθεια του δημιουργεί συγκινήσεις διάφορες. Ο αόρατος χώρος γεμίζει με το φως του καθενός.

Πού βρίσκεται σήμερα το σύγχρονο ελληνικό τραγούδι; Ποια είναι τα χαρακτηριστικά του;

Βρίσκεται σε μία κατάσταση σύγχρονης αβεβαιότητας και σαν μοχλός για να κάνει τα όνειρα χιλιάδων να γίνουν τραγουδιστές. Εξυπηρετεί στη διάθεση για φήμη, προβολή, image. Του λείπει ο ήχος, η μουσικότητα, η Ελλάδα.

Αν σας πάω λίγο πίσω στα χρόνια, πώς επιλέξατε τον δρόμο της Τέχνης και πώς νιώθετε σήμερα από αυτό το «ταξίδι»;

Δεν χρειάστηκε να διαλέξω ποτέ. Με πήγαινε από μόνο του από πολύ μικρή -αν και οι γονείς μου ήταν πάντα ενάντια- και χωρίς μεγάλη προσπάθεια μπήκα. Η Τέχνη είναι η επέκταση του Υπάρχω, του γίγνεσθαι, της αιώνιας θεϊκής μας ταυτότητας με όλα. Τα πάντα αποκτούν άλλη αξία όταν η Τέχνη γίνεται παράγοντας στο πώς ζούμε κάθε μέρα τη ζωή μας. Δεν είναι χόμπι ή επάγγελμα. Είναι η θεϊκή κληρονομιά μας.

Πηγή Απογευματινή