Ντόρα Δούμα:Αποκαλύπτει τις άγνωστες πτυχές της ζωής της Μάρθας Καραγιάννη-Οι πίνακες ζωγραφικής της
Το σπίτι όπου έζησαν μαζί για περισσότερα από 30 χρόνια άνοιξε η Ντόρα Δούμα, τέσσερα χρόνια μετά τον θάνατο της σπουδαίας ηθοποιού, μιλώντας για την αγάπη της στη ζωγραφική, τις προσωπικές της ευαισθησίες και την απουσία που εξακολουθεί να αισθάνεται.
Η συγκάτοικος και στενή φίλη της Μάρθας Καραγιάννη θυμήθηκε στιγμές από την κοινή τους ζωή, αποκαλύπτοντας άγνωστες πλευρές του χαρακτήρα της ηθοποιού. Ανάμεσα σε όσα μοιράστηκε ήταν και η ιδιαίτερη σχέση της με τη ζωγραφική, με την οποία ασχολούνταν από μικρή ηλικία.
«Προσπαθώ να συνηθίσω, όμως…»: Η Ντόρα Δούμα για τα τέσσερα χρόνια χωρίς τη Μάρθα Καραγιάννη
«Η Μάρθα ζωγράφιζε από μικρή. Έχει κάνει κάποια έργα… Έτσι, κάθε φορά που την έπιανε έκανε τον Πικάσο. Ήταν πολύ ευαίσθητος άνθρωπος και αυτό φαινόταν στα έργα της. Μπορεί να έβλεπε έναν πίνακα και να έβαζε τα κλάματα».
Η Ντόρα Δούμα αναφέρθηκε και σε μια προσωπική εμπειρία που, όπως περιέγραψε, ένιωσε μετά την απώλεια της φίλης της, ενώ αποκάλυψε ότι η Μάρθα Καραγιάννη δεν φοβόταν τον θάνατο.
«Μία μέρα την ένιωθα δίπλα μου και είπα ‘’Μάρθα πού είσαι;’’ Ένιωσα κάτι σαν σκιά να περνά… Δεν φοβόταν τον θάνατο».
Τέσσερα χρόνια μετά τον θάνατο της ηθοποιού, η απουσία της παραμένει έντονη για τη γυναίκα που μοιράστηκε μαζί της περισσότερες από τρεις δεκαετίες. Όπως εξομολογήθηκε, αυτό που της λείπει περισσότερο είναι το γέλιο της.
«Τέσσερα χρόνια μετά τον θάνατό της, δεν έχω συνηθίσει το φευγιό της. Αυτό που μου έχει λείψει περισσότερο είναι το γέλιο της.
Η ζωή μου χωρίς εκείνη είναι άδεια… Ο καλύτερός της φίλος ήταν ο Κώστας Βουτσάς».
Μιλώντας για την προσωπική ζωή της Μάρθας Καραγιάννη, η Ντόρα Δούμα αναφέρθηκε στις σχέσεις της και στην επιθυμία της να αποκτήσει ένα παιδί, κάτι που, όπως είπε, δεν κατάφερε ποτέ να αποδεχτεί πραγματικά.
«Αγαπήθηκε πολύ η Μάρθα και πολύ δυνατά αλλά της περνούσε γρήγορα. Δεν αποδέχτηκε ποτέ ότι δεν μπόρεσε να κάνει παιδί. Μέσα της πόναγε. Είχε κάνει προσπάθειες να πάρει παιδί, να υιοθετήσει αλλά δεν ήταν παντρεμένη. Είχαμε γυρίσει μοναστήρια…».
