Κόρα Καρβούνη: «Πέρασα δύο ημέρες στο Δρομοκαΐτειο για ένα ρόλο... Ήταν πολύ σκληρή εμπειρία»
Μια ιδιαίτερη και αρκετά σκληρή εμπειρία από την προετοιμασία της για θεατρικό ρόλο περιέγραψε η Κόρα Καρβούνη, η οποία βρέθηκε καλεσμένη στην εκπομπή «Στούντιο 4» της ΕΡΤ, σήμερα (10/11).
Η ηθοποιός γύρισε πίσω στην εποχή που προετοιμαζόταν για την παράσταση «Οι σεξουαλικές νευρώσεις των γονιών μας» και στην οποία υποδυόταν ένα κορίτσι με νοητική υστέρηση και ψύχωση.
Κόρα Καρβούνη: «Θέλω να με δω να γερνάω» – Γιατί δεν θέλει να κάνει αισθητικές επεμβάσεις
Προκειμένου να προσεγγίσει τον χαρακτήρα της με μεγαλύτερη ακρίβεια, αποφάσισε να επισκεφθεί το Δρομοκαΐτειο και να παρακολουθήσει από κοντά ασθενείς, με τη συνδρομή ψυχιάτρου.
Όπως διευκρίνισε, δεν επρόκειτο για παραμονή στο νοσοκομείο, αλλά για δύο ημέρες κατά τις οποίες είχε την ευκαιρία να παρατηρήσει τη συμπεριφορά των ασθενών τόσο κατά την επαφή τους με τον γιατρό όσο και σε άλλες στιγμές.
«Δεν έμεινα. Δεν μπορεί να μείνει κάποιος. Πέρασα δύο ημέρες με έναν γιατρό ψυχίατρο, ο οποίος μου έφερνε τους ασθενείς να τους παρακολουθήσω και πώς είναι μαζί του και πώς είναι εκτός», ανέφερε.
Η συγκεκριμένη εμπειρία, όπως παραδέχθηκε, την επηρέασε βαθιά. Το έργο δεν προσδιόριζε με σαφήνεια την κατάσταση από την οποία έπασχε η ηρωίδα, γεγονός που έκανε ακόμη πιο απαιτητική την προετοιμασία της. Έπρεπε να κατανοήσει τον χαρακτήρα και να διαμορφώσει μια πειστική ερμηνευτική προσέγγιση, την οποία θα παρουσίαζε στον τότε σκηνοθέτη της, Βαγγέλη Θεοδωρόπουλο.
«Ήταν πολύ σκληρή εμπειρία. Όλο αυτό το έκανα γιατί έπρεπε να ενσαρκώσω στις “Σεξουαλικές νευρώσεις των γονιών μας”, όταν πρωτοέγινε αυτή η παράσταση, ένα κορίτσι με νοητική υστέρηση αλλά και ψύχωση. Είναι ένα περίεργο έργο γιατί δε μας καταδεικνύει ακριβώς από τι πάσχει το παιδί και έπρεπε να κάνω αυτή την έρευνα για να μπορέσω να καταλάβω τι θα φέρω στην πρόβα στον σκηνοθέτη μου τότε, Βαγγέλη Θεοδωρόπουλο. Αλλά δεν ήταν εύκολο», εξήγησε.
Η Κόρα Καρβούνη θυμήθηκε ακόμη την εντύπωση που της προκάλεσε η επαφή με τους ανθρώπους που συνάντησε στο ψυχιατρικό νοσοκομείο. Η ίδια μίλησε για τη λεπτή ισορροπία ανάμεσα στην ψυχική υγεία και την απώλειά της, όπως την αντιλήφθηκε μέσα από αυτή την εμπειρία.
«Εκεί κατάλαβα ότι η τρέλα είναι μια πολύ λεπτή ίνα. Η ισορροπία είναι πάρα πολύ μικρή, δηλαδή είναι ένα κούνημα από δω εδώ, το να χάσει κανείς το μυαλό του. Και είχα πραγματικά ανατριχιάσει. Δηλαδή όταν έφυγα θυμάμαι, πήρα το λεωφορείο και όποιον κοίταζα έλεγα τώρα αυτός θα μπορούσε να είναι τρελός. Εγώ θα μπορούσα να είμαι τρελή. Οι άνθρωποι που συνάντησα μου μιλούσαν με μεγάλη λογική. Αυτό ήταν το ανατριχιαστικό», εξομολογήθηκε.
Ιδιαίτερα έντονα της είχε μείνει και ένα περιστατικό με έναν ασθενή, ο οποίος συνομιλούσε μαζί της παρουσία του γιατρού. Όπως αφηγήθηκε, ο άνδρας επέμενε πως δεν έφερε ο ίδιος ευθύνη για όσα είχαν συμβεί, κατηγορώντας τους γονείς του. Η αποκάλυψη του ψυχιάτρου για την πράξη που είχε διαπράξει την αιφνιδίασε, καθώς η συμπεριφορά του κατά τη διάρκεια της συζήτησης δεν είχε προδώσει κάτι αντίστοιχο.
«Ένα παιδί ας πούμε, που μου μιλούσε στον γιατρό και έλεγε “δε φταίω εγώ, φταίνε οι γονείς μου”, μετά μου λέει ο γιατρός “έχει σκοτώσει τους γονείς του”, αλλά αυτός μιλούσε φυσιολογικά. Αυτό ήταν το ανατριχιαστικό», περιέγραψε η ηθοποιός.
