Γιάννης Σαββιδάκης: «Έχω απαντήσει σε 15.000 γράμματα, τα παίρναμε σε σακούλες σκουπιδιών»
Η μεγάλη αγάπη του κοινού στα χρόνια της μεγάλης του επιτυχίας αλλά και ο τρόπος που οφείλουν να διαχειρίζονται οι καλλιτέχνες τα αρνητικά σχόλια βρέθηκαν στο επίκεντρο της εφ' όλης της ύλης συνέντευξης που παραχώρησε ο Γιάννης Σαββιδάκης, κατά τη διάρκεια πρόσφατης τηλεοπτικής του εμφάνισης.
Ο δημοφιλής ερμηνευτής γύρισε τον χρόνο πίσω και περιέγραψε με γλαφυρό τρόπο τις εκδηλώσεις λατρείας που δεχόταν, επισημαίνοντας χαρακτηριστικά πως...
Λαμπερή θεατρική πρεμιέρα: Η επιστροφή της Έλντας & της Νάντιας Μουρούζη στη σκηνή & οι celebs
«με την πίστη και την αφοσίωση, σ’ αυτό που έκανα, κατάφερα να γίνω γνωστός σε σημείο που παίρναμε γράμματα στην εταιρεία. Μέσα σε σακούλες σκουπιδιών, μεγάλες μαύρες, παίρναμε γράμματα από θαυμάστριες, τα έπαιρνα στο σπίτι και έγραφα σε ένα ένα αυτόγραφο. Κάποια στιγμή ήταν τόσα πολλά που έγραφε η μητέρα μου ή αδελφή μου και έβαζα εγώ υπογραφή».
Στη συνέχεια, ο ίδιος συμπλήρωσε για το ίδιο θέμα πως «δεν μπορούσα δηλαδή, δεν προλάβαινα, αλλά έβαζα εγώ υπογραφή μετά από καιρό. Και τα έστελνα με δικό μου ταχυδρομείο. Εγώ προσωπικά έχω απαντήσει, ιδιοχείρως, σε 15.000 γράμματα… Δεν ξέρω πόσα… Και αυτό είναι το μεγάλο κρίμα με την ψηφιακή τεχνολογία, που έχει απομακρύνει λίγο την γλυκιά επαφή που μπορεί να ‘χει ένας άνθρωπος με έναν άλλον άνθρωπο».
Παράλληλα, ο γνωστός καλλιτέχνης ξεκαθάρισε ότι δεν ερχόταν αντιμέτωπος με κακόβουλες συμπεριφορές μέσω της αλληλογραφίας, ενώ κατέθεσε τη δική του οπτική για τη ζήλια και την υποτίμηση στην Ελλάδα. Όπως δήλωσε, «δεν είχα ποτέ αρνητικά γράμματα. Ένας που σε βλέπει αρνητικά, άλλωστε, θα σου γράψει και γράμμα; Δεν νομίζω. Δεν θυμάμαι. Ζήλιες σε συναδέλφους μπορεί να δημιουργηθούν λόγω όλου αυτού, αυτό δεν το γλιτώνεις. Το πρόβλημα ενός ανθρώπου ο οποίος φαίνεται ότι έχει ένα Χ ταλέντο, μια νοστιμιά κάπως, είναι ότι οι άλλοι θέλουν να το συμπιέσουν λίγο. Δηλαδή θέλουν να τον υποεκτιμήσουν ούτως ώστε να νιώσουν και αυτοί ωραία. Στην Ελλάδα υποεκτιμάς τον διπλανό σου, αν είναι πιο πάνω, για να νιώσεις και συ στο ίδιο επίπεδο. Τον κατεβάζεις δηλαδή και αυτό είναι ένα λάθος που κάνουμε».
Κλείνοντας, ο Γιάννης Σαββιδάκης έστειλε το δικό του μήνυμα για τη στάση που πρέπει να κρατούν οι δημιουργοί απέναντι στα όσα ακούγονται γύρω από το όνομά τους, τονίζοντας πως «πιστεύω ότι εμείς δεν πρέπει να ακούμε τι λέει ο ένας και ο άλλος. Πρέπει να ακολουθούμε την πορεία μας και ας λένε ότι είμαστε σνομπ. Εγώ δεν υπήρξα ποτέ σνομπ. Το ‘χω ακούσει, όμως. Ποτέ, είμαι αυτός που ήμουν στα 18 μου…».
