Σταύρος Ιωαννίδης: Δύο φορές βρεθήκαμε μπροστά στις κάννες όπλων και αρμάτων μάχης

Σε συνέντευξή του στη «Real», θυμάται την αγωνιώδη προσπάθεια διαφυγής από τη Μαριούπολη, όταν βρέθηκε δύο φορές αντιμέτωπος με τις κάννες όπλων και αρμάτων μάχης, ενώ εξηγεί πώς διαχειρίζεται τη συναισθηματική φόρτιση τέτοιων στιγμών. Παράλληλα, αποκαλύπτει τις δυσκολίες της καθημερινότητας ενός πολεμικού ανταποκριτή, από τις συνθήκες ύπνου και την απουσία ασφάλειας μέχρι τη διαρκή ετοιμότητα για μια πιθανή επίθεση.

Σταύρος Ιωαννίδης: «Η επιβίωση είναι θέμα τύχης & στατιστικής»–Όταν κινδύνεψε σε εμπόλεμες ζώνες

Σε μια εμπόλεμη ζώνη, πώς διαχειρίζεστε την ανθρώπινη διάσταση της τραγωδίας;

Ξέρω γιατί βρίσκομαι εκεί. Βρίσκομαι σε μια αποστολή και πηγαίνω επειδή θέλω να καλύψω το γεγονός. Νιώθω ότι οι δημοσιογράφοι έχουμε χρέος να βρισκόμαστε εκεί που γεννιούνται οι ειδήσεις. Αυτό επιλέξαμε να κάνουμε. Αναλαμβάνουμε να μεταφέρουμε τις εξελίξεις με αξιοπρέπεια, και όσο πιο αντικειμενικά και ψύχραιμα μπορούμε. Ο σκοπός δεν είναι να τρομάξουμε την κοινωνία ούτε να παίξουμε με την ψυχολογία της. Και σίγουρα όχι να είμαστε εμείς οι πρωταγωνιστές. Δεν θα ήθελα κάποιος που με βλέπει να πανικοβληθεί από τον τόνο της φωνής μου ή την περιγραφή μου, γιατί σκέφτομαι ότι εκείνη τη στιγμή μπορεί να παρακολουθεί η οικογένειά μου. Αντίστοιχα, οι άνθρωποι που βρίσκονται στις εμπόλεμες περιοχές έχουν οικογένειες και ανησυχούν. Δεν χρειάζεται να εκμεταλλευόμαστε τα συναισθήματα κανενός.

Υπάρχει κάποια προσωπική ιστορία ή συνάντηση που σας έχει σημαδέψει;

Είναι πολλές οι ιστορίες υπάρχει, ωστόσο, μια ιστορία με συναδέλφους που σίγουρα δεν θα ξεχάσω. Την εναλλαγή των συναισθημάτων όταν προσπαθούσαμε να φύγουμε από τη Μαριούπολη της Ουκρανίας την ώρα που δεχόταν επίθεση από τις ρωσικές εμπροσθοφυλακές. Υπήρξαν πολλές στιγμές που απογοητευτήκαμε. Δεν ξέραμε πού πηγαίνουμε και αν θα καταφέρουμε να φτάσουμε σε ασφαλή προορισμό. Περάσαμε από χωριά που καίγονταν από τους βομβαρδισμούς και γύρω μας βλέπαμε μόνο καταστροφή. Για ένα μεγάλο διάστημα κινούμασταν παράλληλα με τη γραμμή επαφής το μέτωπο όπως το λέμε. Δύο φορές βρεθήκαμε μπροστά στις κάννες όπλων και αρμάτων μάχης. Όταν έπειτα από ώρες καταφέραμε, με αρκετή τύχη, να ξεφύγουμε από τον άμεσο κίνδυνο, νιώσαμε μια πρωτόγνωρη ανακούφιση. Είναι μια από τις περιπέτειες που σίγουρα δεν θα ξεχάσω.

Υπάρχει απόσταση ανάμεσα στην εικόνα που μεταφέρουν τα ΜΜΕ και στην πραγματικότητα που βιώνει ένας δημοσιογράφος στο πεδίο;

Υπάρχουν πολλά που δεν φαίνονται στις κάμερες. Από την προετοιμασία και τη «ρουτίνα» του ανταποκριτή μέχρι τον τρόπο με τον οποίο ο καθένας επιλέγει να αποφορτίζεται μετά από μια δύσκολη ημέρα. Για παράδειγμα, στο Ισραήλ, που αντιμετωπίζαμε μπαράζ πυραυλικών επιθέσεων κάθε λίγες ώρες ακόμα και ο ύπνος ή ένα ντους ήταν μια σύνθετη διαδικασία. Υπήρξαν πολλά βράδια που κοιμήθηκα με τα ρούχα και την κάμερα έτοιμη, ενώ δίπλα μου είχα πάντα το αλεξίσφαιρο και το κράνος. Ο χρόνος αντίδρασης είναι πολύ περιορισμένος από λίγα δευτερόλεπτα έως ενάμισι λεπτό, οπότε πρέπει να είμαστε διαρκώς σε εγρήγορση. Και φυσικά ο ύπνος διακόπτεται ανά μισή με μία ώρα για να δούμε τι συμβαίνει έξω και να έχουμε επίγνωση της κατάστασης στο πεδίο. Μέχρι και η οδήγηση είναι δύσκολη. Συνήθως γίνεται χωρίς GPS εξαιτίας των παρεμβολών. Πρέπει να ξέρεις τους δρόμους απ' έξω ή να έχεις χάρτη και πυξίδα. Και ο χρυσός κανόνας είναι ότι όπου πηγαίνουμε κοιτάμε πάντοτε πού βρίσκεται το κοντινότερο σημείο που μπορούμε να καλυφθούμε σε περίπτωση επίθεσης αλλά και εναλλακτικούς δρόμους διαφυγής αν κάτι πάει πολύ στραβά

Πηγή Real

Ισραήλ – Καρέ καρέ η στιγμή που έπεσε πύραυλος live πίσω από τον ρεπόρτερ του ΣΚΑΪ

Σταύρος Ιωαννίδης: Μετά τον χωρισμό του από τη Μπουσδούκου με αυτή τη δημοσιογράφο είναι ζευγάρι

Πόλεμος Ουκρανία: Σταύρος Ιωαννίδης: Είναι δύσκολο να συνειδητοποιήσουμε ότι δεν κινδυνεύουμε πλέον!