Συγκινεί η Βρανά μιλώντας για την αναπηρία της: «Μη μας λυπάστε. Απλώς φερθείτε μας ισότιμα»
Η Κατερίνα Βρανά μιλά με απόλυτη ειλικρίνεια για τα ταμπού που εξακολουθούν να κυριαρχούν στην κοινωνία: από τη θέση της γυναίκας στην κωμωδία μέχρι τις προκαταλήψεις γύρω από την αναπηρία και τη σεξουαλικότητα.
Με χιούμορ που αποφορτίζει τις σοβαρές στιγμές αλλά και σοφία που προκύπτει από προσωπική εμπειρία, δείχνει πώς αντιμετωπίζει τις δυσκολίες, πώς ανακτά τη σχέση της με το σώμα της μετά από περιπέτειες υγείας και πώς μετατρέπει τις προσωπικές της προκλήσεις σε μαθήματα ζωής για όλους.
Sing for Greece-Πανηγύρι στο Χ: «Μπετάρα ΘΕΑ μάς έχεις πάρει τα μυαλά» - Αποθεωτικά σχόλια για Βρανά
Το μήνυμά της είναι σαφές: η ζωή συνεχίζεται, οι καινοτομίες για τα άτομα με αναπηρία ωφελούν τελικά όλους μας, και η κοινωνία θα κερδίσει αν μάθει να φέρεται ισότιμα.
Η πιο βαρετή ερώτηση που σας έχουν κάνει;
Κ. ΒΡ.: Αυτό που είπαμε στην αρχή: πώς είναι να είσαι γυναίκα στον χώρο της κωμωδίας. Όπως είναι να είσαι άντρας στον χώρο της κωμωδίας. Κάποια στιγμή θα πρέπει να τελειώνουμε με αυτά τα στερεότυπα. Οι άντρες, για παράδειγμα, δεν επιτρέπεται να έχουν ευαλωτότητα ή να έχουν άλλα συναισθήματα πέρα από οργή. Όχι λύπη, όχι στενοχώρια, όχι φόβο, όχι άγχος. Είσαι άντρας. Επίσης, εμείς οι γυναίκες δεν πρέπει να μιλάμε για σωματικές λειτουργίες. Για να ελαφρύνουμε λίγο το κλίμα, εμείς δεν κάνουμε κακάκια, κάνουμε ροζ τσιχλόφουσκες που μυρίζουν γαρίφαλο και μέντα. Είναι σουρεάλ όλα αυτά.
C.: Ας τερματίσουμε το θέμα «ερωτικές σχέσεις». Μία από τις μεγαλύτερες ερωτήσεις-ταμπού είναι το θέμα «αναπηρία και σεξ», σωστά; Υπάρχει δυσκολία σε αυτό;
Κ. ΒΡ.: Καλή θέληση να υπάρχει και όλα λύνονται. Ανάλογα με τις βλάβες του καθενός βρίσκεται η λύση. Εννοείται, βέβαια, πως όταν με ρωτάνε «πώς κάνει σεξ ένας ανάπηρος;», η απάντησή μου είναι «πολύ προσεκτικά, πάρα πολύ προσεκτικά».
G.: Νιώσατε ξανά αμέσως σέξι μετά την περιπέτεια της υγείας σας;
Κ. ΒΡ.: Σε κάποια φάση δεν ένιωθα καθόλου σέξι, δεν ένιωθα τίποτα. Μου πήρε λίγο χρόνο για να τα ξαναβρώ με το σώμα μου και ο τρόπος με τον οποίο το πολέμησα αυτό ήταν και μέσα από τις παραστάσεις μου. Μιλούσα γι’ αυτό στον κόσμο και ήταν η καλύτερη ψυχοθεραπεία. Αφήστε που αντί να πληρώνω, με πλήρωναν κιόλας! (γέλια)
G.: Όντως, δεν έχετε ζητήσει επιστημονική βοήθεια;
Κ. ΒΡ.: Εννοείται ότι έχω κάνει και ψυχοθεραπεία και ψυχανάλυση. Να, ορίστε άλλο ένα θέμα ταμπού στην Ελλάδα. Προσωπικά, μου έκανε καλό ότι ναι μεν μεγάλωσα τα πρώτα 19 χρόνια της ζωής μου στην Ελλάδα, αλλά μετά έζησα για 20 χρόνια στην Αγγλία και άνοιξε το μυαλό μου.
G.: Για να κλείσουμε όμορφα και γλυκά, θα ήθελα να μου πείτε, παρακαλώ, κάτι που θα λέγατε στην ελληνική κοινωνία όσον αφορά τον τρόπο που βλέπει τα άτομα με αναπηρία.
Κ. ΒΡ.: Θα έλεγα μόνο δύο λέξεις: «Δεν πειράζει». Είναι ΟΚ, είναι μια χαρά. Δεν είναι «καλύτερα νεκρός παρά σε αναπηρικό αμαξίδιο», που είπε ένας. Δεν είναι «ζωντανός νεκρός», που είπε άλλη. Η ζωή συνεχίζεται και δεν πειράζει. Αυτό το λέω και ως ανάπηρη και ως μη ανάπηρη. Το μήνυμά μου είναι «who gives a f***». Σου έκατσε λίγο κάτι στραβά, αλλά τι; Είμαστε άνθρωποι, παραμένουμε άνθρωποι και μη μας λυπάστε. Απλώς φερθείτε μας ισότιμα. Αν φτιάξετε κάτι για εμάς, επωφελούνται όλοι.
Το ξέρετε ότι πολλές καινοτομίες που χρησιμοποιούμε στην καθημερινότητά μας φτιάχτηκαν πρώτα για ανάπηρους; Η γραφομηχανή, τα σπαστά καλαμάκια, η ηλεκτρική οδοντόβουρτσα, οι υπότιτλοι, ο φωνητικός κειμενογράφος, οι ράμπες, πάρα πολλά πράγματα. Χάρη μας χρωστάτε (γέλια).
Πηγή: Gala
