Κωνσταντίνος Μαργαρίτης: «Οι έρωτες δεν θέλουν ακρότητες – Αλήθεια θέλουν και ειλικρίνεια»
Ο Κωνσταντίνος Μαργαρίτης μιλά στο «Λοιπόν» για τα βιώματα που βάζει στις ερμηνείες του, τις μεγάλες αγάπες, τις τρέλες που έχει κάνει για έναν έρωτα και τη σημασία της αλήθειας στις σχέσεις
Το λαϊκό τραγούδι έχει μάθει να μιλά για τον έρωτα με πάθος, υπερβολή και μεγάλες κουβέντες. Ο Κωνσταντίνος Μαργαρίτης, όμως, φαίνεται να τον βλέπει λίγο διαφορετικά. Για εκείνον, οι πραγματικές σχέσεις δεν χρειάζονται απαραίτητα μεγάλες χειρονομίες, αλλά ειλικρίνεια και αληθινό συναίσθημα.
Κωνσταντίνος Μαργαρίτης: «Δεν σκέφτηκα ποτέ να αλλάξω το επίθετό μου»
.jpg?t=cQKSVlf2pErCMt1yjocVVg)
Ο ίδιος παραδέχεται πως όταν ερμηνεύει ένα τραγούδι που τον αγγίζει, επιστρατεύει προσωπικές αναφορές και εικόνες, μετατρέποντας κάθε στίχο σε μια μικρή ιστορία που ζει ξανά μέσα του.
Στη συνέντευξή του στο Λοιπόν, μιλά χωρίς περιστροφές για τον έρωτα και για τον τρόπο με τον οποίο μεταφέρει το συναίσθημα στη φωνή του.
– Όταν τραγουδάς έναν ερωτικό στίχο, ερμηνεύεις μια ιστορία ή ζεις ξανά μια δική σου στιγμή;
Πάντα τα βιώματα και οι αναφορές μου μπαίνουν στον τρόπο που τραγουδάω και ερμηνεύω. Το μυαλό μου λειτουργεί με εικόνες και όταν ένα κομμάτι με αγγίζει πραγματικά, μπαίνω μέσα και το ζω σαν ταινία στο μυαλό μου.
– Αν ο έρωτας είχε δύο πρόσωπα, τον ήλιο και το φεγγάρι, ποιο από τα δύο σε εκφράζει περισσότερο και γιατί;
Δεν θα μπορούσε να είναι μόνο το ένα ή το άλλο. Το Φεγγάρι έχει τις φάσεις του και τις ατέλειές του, όμως είναι εκεί πάντα – όπως και ο Ήλιος το ίδιο. Η σταθερότητα είναι πολύ βασική στις σχέσεις και ενώ ο ήλιος είναι ζωή, η ζωή θέλει πάντα και λίγο μυστήριο.
– Πόσο εύκολο είναι να ερμηνεύσεις έναν μεγάλο έρωτα αν δεν τον έχεις ζήσει;
Μπορείς να ερμηνεύσεις έναν έρωτα χωρίς να τον έχεις ζήσει, δεν είναι απίθανο – όμως τα συναισθήματα τη στιγμή που ερμηνεύεις κάτι το οποίο έχεις βιώσει και έχεις γράψει μέσα σου κάνουν όλη τη μαγεία. Οι φωνητικές μας χορδές είναι το μέσο για να εκφράζουμε την ψυχή μας. Μια συναισθηματικά φορτισμένη ερμηνεία σε ένα κομμάτι που αγγίζει κάτι πολύ προσωπικό είναι μοναδική εμπειρία και κατάθεση για τον καλλιτέχνη, αλλά και για τον ακροατή. Είναι ένα είδος κάθαρσης. Πήγα πρόσφατα και άκουσα τον Γιάννη Πάριο στο Παλλάς και όσο σου απαντάω στην ερώτηση σκέφτομαι εκείνη τη μαγική βραδιά.
– Ποια είναι η μεγαλύτερη ακρότητα που έχεις κάνει για έναν έρωτα;
Και ταξίδια έχω κάνει και ξενύχτια και πολλές παλαβομάρες χωρίς σκέψη, όμως όσο περνάνε τα χρόνια δεν θεωρώ ότι οι έρωτες θέλουν ακρότητες για να ταυτοποιηθούν. Αλήθεια θέλουν και ειλικρίνεια.