Ελένη Γιαννατσούλια: Θα προτιμούσα να ζει ο Γιώργος Μαζωνάκης και ας μην ξανατραγουδούσε στίχους μου
Σε μια από τις πιο συγκινητικές τηλεοπτικές στιγμές της φετινής σεζόν, η στιχουργός Ελένη Γιαννατσούλια εμφανίστηκε στην εκπομπή «Στούντιο 4» βαθιά συντετριμμένη από την απώλεια του Γιώργου Μαζωνάκη.
Με λόγια που ξεχείλιζαν από σεβασμό, αγάπη και πόνο, η δημιουργός μοιράστηκε τις σκέψεις της για τον άνθρωπο και καλλιτέχνη που σφράγισε με την ερμηνεία του μερικές από τις μεγαλύτερες επιτυχίες της, αφήνοντας ένα δυσαναπλήρωτο κενό στην ελληνική μουσική σκηνή.
Τρισάγιο Γιώργου Μαζωνάκη: Λουλούδια, κεριά και βαρύ πένθος από το πλήθος κόσμου στο Γ’ Νεκροταφείο
Η Ελένη Γιαννατσούλια μίλησε για την προσωπικότητα του ερμηνευτή, τονίζοντας πως επρόκειτο για ένα πολύ ξεχωριστό και χαρισματικό πρόσωπο. Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά, ως άνθρωπος ήταν εκ βαθέων μοναχικός και πάρα πολύ συναισθηματικός, σε βαθμό μάλιστα δυσανάλογο με τον μέσο όρο. Πρόσθεσε ότι ήταν ιδιαίτερα γοητευτικός τόσο ως προσωπικότητα όσο και ως καλλιτέχνης, κάνοντας λόγο για μια βαρύνουσα απώλεια για το ελληνικό τραγούδι και ολόκληρη τη χώρα. Σύμφωνα με τη στιχουργό, ο αδόκητος χαμός του προκάλεσε πάνδημη συγκίνηση και θλίψη, ενώ ο ίδιος διαμόρφωσε μια δική του προσωπική σχολή στη δισκογραφία, αποτελώντας μια κατηγορία μόνος του.
Αναφερόμενη στην καλλιτεχνική του φύση, εξήγησε ότι ο Γιώργος Μαζωνάκης έδινε ιδιαίτερη σημασία στους στίχους των τραγουδιών του και στα μηνύματα που αυτά εξέπεμπαν. Τον χαρακτήρισε ανήσυχη φύση που πρωτοπορούσε και δεν φοβόταν την καινοτομία, τόσο στις δισκογραφικές του δουλειές όσο και στις δημόσιες εμφανίσεις του. Η ερμηνεία του, η χροιά του και ο τρόπος που επικοινωνούσε με το κοινό πάνω στην πίστα έδιναν μια ξεχωριστή ώθηση στα έργα.
Η δημιουργός αποκάλυψε και το παρασκήνιο πίσω από τη μεγάλη τους επιτυχία με τίτλο «Ώρες μικρές». Όταν έγραψε τους στίχους πάνω στη μουσική του Γιώργου Σαμπάνη και ο συνθέτης τους παρουσίασε στον ερμηνευτή, εκείνος συγκινήθηκε πάρα πολύ ακούγοντας τις φράσεις που έλεγαν ότι το μπλε στα μάτια του δεν είναι ακρογιάλι και ότι, αν και λάμπει σαν φως, έχει βάλει σημάδι το σκοτάδι. Ταυτίστηκε απολύτως και, χωρίς να δει τους υπόλοιπους στίχους, ζήτησε το κομμάτι αμέσως, το οποίο στη συνέχεια αγαπήθηκε πολύ από τον κόσμο. Η ίδια σημείωσε πως ο Γιώργος Σαμπάνης της έκανε ένα εξαίσιο δώρο φέρνοντας στη ζωή της τον Γιώργο Μαζωνάκη, ο οποίος περπάτησε τον κόσμο των στίχων της με απόλυτο σεβασμό και αγάπη.
Η πιο συγκλονιστική στιγμή της εξομολόγησής της ήταν όταν δήλωσε με ειλικρίνεια πως θα προτιμούσε να ζει ο Γιώργος και ας μην ξανατραγουδούσε ποτέ τραγούδια της. Η Ελένη Γιαννατσούλια επέλεξε να αποχαιρετήσει τον σπουδαίο καλλιτέχνη μέσα από τους δικούς της στίχους, αναφέροντας το απόσπασμα που μιλά για τις ώρες τις μικρές στα σκοτεινά του πόνου και για την ταραγμένη ψυχή στην οποία θα παραμείνει μια αιώνια εκκρεμότητα σαν ανοιχτή πόρτα, κλείνοντας με τη φράση για το βαρύ τίμημα της φυγής του, τη μελαγχολία και τα σπασμένα μάτια.
