Μπέζος: «Σιχαίνομαι τα παλιά. Το μεγάλο μας πρόβλημα είναι ότι ασχολούμαστε συνέχεια με αυτά»
Σε μια εξομολόγηση με τη χαρακτηριστική του ειλικρίνεια προχώρησε ο Γιάννης Μπέζος στην εκπομπή «Καλύτερα δε γίνεται» και στον δημοσιογράφο Βλάση Κωστούρο, μιλώντας για την πορεία του, τις ανθρώπινες σχέσεις, αλλά και την έντονη αποστροφή που νιώθει για το παρελθόν.
Ο γνωστός ηθοποιός ξεκαθάρισε αρχικά πως δεν κουβαλά κανένα απολύτως απωθημένο, δηλώνοντας βαθύτατα ευγνώμων και ευλογημένος για όσα έζησε, καθώς ούτε στα πιο τρελά του όνειρα δεν περίμενε τέτοια εξέλιξη.
Μαραβέγιας & Σωτηροπούλου: Κοινή έξοδος στην πρεμιέρα του Γιάννη Μπέζου με total black & casual look
Ωστόσο, έσπευσε να διευκρινίσει με απόλυτο τρόπο πως δεν του χαρίστηκε τίποτα και ότι όλα όσα κατάφερε τα πέτυχε βασιζόμενος αποκλειστικά στις δικές του δυνάμεις, σημειώνοντας πως «τα έκανα όλα μόνος μου. Κανείς δε μου έκλεισε τον δρόμο ποτέ. Αλλά, ότι έκανα, το έκανα μόνος μου».
Περνώντας στο κομμάτι των διαπροσωπικών επαφών, ο καλλιτέχνης στάθηκε στη δυσκολία της συνύπαρξης και στο τι τελικά αναζητάμε από τους γύρω μας. Όπως εξήγησε στην κάμερα της εκπομπής, η συντροφική σχέση αποτελεί ένα μεγάλο στοίχημα στη ζωή, με το πραγματικό πρόβλημα να εντοπίζεται στο γεγονός ότι πρέπει «να ανακαλύπτουμε από τους ανθρώπους αυτό που κρύβουν, όχι αυτό που δείχνουν. Όλοι οι άνθρωποι έχουμε ευαισθησίες, τις οποίες επιμελώς κρύβουμε…».
Ιδιαίτερα αιχμηρός εμφανίστηκε όταν ρωτήθηκε για τη σημερινή του συνεργασία με τον Σπύρο Παπαδόπουλο και το αν αναπολούν τις παλιές τους στιγμές. Ο Γιάννης Μπέζος ήταν κατηγορηματικός, εκφράζοντας την πλήρη αντίθεσή του με τη φιλοσοφία της παρελθοντολογίας, λέγοντας χαρακτηριστικά πως «δε θυμάμαι ποτέ τα παλιά. Τα σιχαίνομαι τα παλιά. Το μεγάλο μας πρόβλημα στην Ελλάδα είναι ότι ασχολούμαστε συνέχεια με τα παλιά, και ότι νομίζουμε ότι αυτά είναι το μέλλον. Φρίκη».
Κλείνοντας, αναφέρθηκε στον τρόπο που τοποθετείται δημόσια αλλά και στη στάση που πρέπει να κρατά η γενιά του απέναντι στους νεότερους. Υπογράμμισε πως όσα εκφράζει αποτελούν τη βαθιά του αλήθεια και όχι λόγια που λέγονται απλώς για να μείνουν. Σύμφωνα με τον ίδιο, οι νέοι έχουν ανάγκη από ουσιαστικά πρότυπα και όχι από μεγαλύτερους που προσποιούνται κάτι που δεν είναι, καταλήγοντας πως «τα νέα παιδιά θέλουν παραδείγματα. Δε θέλουν να τους κάνουν οι παλιοί τους νέους. Οι άνθρωποι της γενιάς μου κάνουν τους νέους και είναι γελοία πράγματα αυτά».
