Αποστόλης Τότσικας: «Το θέατρο πετά στα μούτρα σου αλήθειες, δεν μπορείς να κλέψεις ποτέ στη σκηνή»
Με αφορμή τον πρωταγωνιστικό του ρόλο στην παράσταση «Γκλόρια» στο Θέατρο Χορν, ο Αποστόλης Τότσικας παραχωρεί μια εφ' όλης της ύλης συνέντευξη.
Ο γνωστός ηθοποιός μιλά ανοιχτά για την τοξικότητα της σύγχρονης εποχής και των social media, εξηγεί γιατί παραμένει ανεπηρέαστος από τις κατευθυνόμενες κριτικές και αποκαλύπτει την αλήθεια που αναζητά πάνω στο θεατρικό σανίδι.
Αποστόλης Τότσικας: «Από μικρός μου άρεσε το θέμα οικογένεια και να που τελικά προέκυψε»

Παράλληλα, ανοίγει την καρδιά του για την προσωπική του ζωή, την πατρότητα, τα πολύτιμα μαθήματα που παίρνει καθημερινά από τα παιδιά του, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο ονειρεύεται να εξελιχθεί στα επόμενα σαράντα χρόνια.
Ξεκινώ την κουβέντα μας με την παράσταση «Γκλόρια», στην οποία πρωταγωνιστείτε. Παρουσιάζεται από το θέατρο Χορν και στην ουσία μιλά για την τοξικότητα που κυριαρχεί στο περιβάλλον ενός περιοδικού της Νέας Υόρκης. Η τοξικότητα αυτή μεταφέρεται αλληγορικά σε κοινωνικό επίπεδο και σε όλο αυτό που ζούμε με την επικαιρότητα, τα social media και, ευρύτερα, το πώς έχει καταντήσει η ζωή μας. Αισθάνεστε ότι πλέον η τοξικότητα στις σχέσεις είναι κατά πολύ μεγαλύτερη εν συγκρίσει με το παρελθόν;
Φυσικά! Πλέον έχουμε πολύ περισσότερες προσλαμβάνουσες, πολύ περισσότερα πράγματα τα οποία δεν μας αφορούν, πολλές τοξικές πληροφορίες οι οποίες, θέλοντας και μη, πετάγονται μπροστά μας. Ζούμε αυτή την τρέλα! Νομίζω πως πρέπει να τα ξαναδούμε όλα από την αρχή.
Υπάρχουν στιγμές που νιώθετε ευάλωτος εξαιτίας της αναγνωρισιμότητάς σας και τυχόν πικρόχολων σχολίων που αυτή συνεπάγεται;
Όχι. Δεν υπάρχει ευαλωτότητα σε αυτό το κομμάτι επειδή έχω μεγαλώσει στον καλλιτεχνικό χώρο, έχω ζήσει αυτήν τη συνθήκη από πολύ μικρός στο περιβάλλον μου. Όταν ήμουν πιτσιρικάς, ίσως να με επηρέαζε κάτι. Έπειτα, όταν κατάλαβα ότι πολλές από τις κριτικές καθοδηγούνταν στο πώς να γίνονται και τι στόχο να έχουν, έπαψε να με ενδιαφέρει. Συνειδητοποίησα ότι αυτό που πρέπει να μας αφορά ως καλλιτέχνες είναι το τι θέλουμε να δώσουμε, πού θέλουμε να οδηγήσουμε το κοινό. Από εκεί και πέρα, ποτέ δεν ήμουν λιγότερος από αυτό που όφειλα απέναντι σε ό,τι υπηρετώ. Δεν μπορώ να λειτουργήσω αλλιώς.
Τι θέλετε να δώσετε στο κοινό;
Θέλω να το προβληματίσω, όπως προβληματίζομαι κι εγώ αντίστοιχα μαζί του. Θέλω να υπάρχει λόγος. Το θέατρο είναι ένα πολύ δυνατό μέσο να βάλεις σε σκέψεις το κοινό γιατί πετά στα μούτρα σου αλήθειες. Δεν υπάρχει καμία κλεψιά. Δεν μπορείς να κλέψεις στη σκηνή. Θεωρώ ότι αυτό είναι το πιο σημαντικό που επιδιώκουμε.
Μιλάτε ως άνθρωπος που έχει τοποθετήσει πολύ σωστά τα πράγματα αναφορικά με τους στόχους ζωής ή τον τρόπο με τον οποίο θέλει να απευθύνεται δημόσια μέσω της δουλειάς του. Έχετε... Τι αγαπάτε σε εκείνη;
Το ότι είναι πολύ αληθινή και ειλικρινής, ένας άνθρωπος με βαθιά κατανόηση απέναντι στον οποιονδήποτε. Είναι πολύ σπουδαίο αυτό, ειδικά στις εποχές που ζούμε.

Πώς είστε ως πατέρας;
Προσπαθώ να κατανοώ τα πάντα. Θέλω να είμαι παρών, δίπλα τους. Αυτό είναι η μοναδική μου επιδίωξη. Θεωρώ ότι είναι πολύ βασικό για την εξέλιξη των παιδιών ο γονιός να είναι πάντα κοντά τους, να τα ακούει και να τα κοιτάζει στα μάτια με αγάπη και ειλικρίνεια.
Τι σας έχουν διδάξει τα παιδιά σας;
Να είμαι δυνατός και να ζητώ συγγνώμη, να είμαι θαρραλέος και να λέω την αλήθεια. Είναι ένα διαρκές μάθημα.
Ζητούσατε πιο δύσκολα συγγνώμη στο παρελθόν;
Ναι. Ήμουν, κατά κάποιον τρόπο, αδέκαστος, το οποίο δεν είναι απαραίτητα λάθος. Πάντα ήμουν και εξακολουθώ να είμαι σωστός και δίκαιος. Αυτές οι αξίες είναι θεμελιώδεις - κι αν καμιά φορά πας να τις χάσεις, ο άνθρωπός σου, ο οποίος είναι ο βράχος σου, σε επαναφέρει στον ίσιο δρόμο.
Αν είχατε την ευκαιρία να γράψετε το μέλλον σας, πώς θα θέλατε να είναι τα επόμενα σαράντα χρόνια σας;
Θα ήθελα να είμαι γεμάτος και αεικίνητος, να μαθαίνω διαρκώς και να μπορώ να κοιτάζω τους άλλους στα μάτια χωρίς να νιώθω ντροπή για τίποτα - όχι ότι τώρα ντρέπομαι για κάτι. Θα ήθελα επίσης να εξελίσσομαι ως άνθρωπος χωρίς να σταματήσω να είμαι ο εαυτός μου.

Πηγή: Hello!