Ζερβουδάκης: Η Τέχνη μπορεί να αφυπνίσει και οφείλει να το κάνει σεβόμενη τον εαυτό της

Ο Δημήτρης Ζερβουδάκης κατεβαίνει ξανά τα Σάββατα του Νοεμβρίου στον «Σταυρό του Νότου», κουβαλώντας μαζί του τις αποσκευές μιας ζωής: μελωδίες που αγαπήσαμε, κομμάτια που είχαν λείψει από τα live του και καινούργιες ιδέες που ζητούν ακροατήριο.

Μιλάτε για μια παράσταση που «ξαναπιάνει το νήμα από την αρχή». Πώς επιλέξατε τα τραγούδια ανάμεσα σε τόσες δεκαετίες πορείας; Υπάρχουν κομμάτια που είχαν λείψει και επιστρέφουν τώρα;

Αρχικά επιθυμούμε να ικανοποιήσουμε τα αιτήματα φίλων που μας ζητάνε τα τραγούδια που αγαπούν. Έχουμε κάποια νέα τραγούδια τα οποία επιθυμούμε εμείς με τη σειρά μας να σας προτείνουμε και τέλος «ψυχανεμιζόμαστε» τον καιρό. Οι μέρες μας δεν μας αφήνουν διψασμένους από ερεθίσματα εξάλλου.

Στις εμφανίσεις αυτές ακούγονται και νέα τραγούδια που ηχογραφήθηκαν πρόσφατα. Σε ποια φάση σάς βρίσκουν δημιουργικά; Ανοίγει όντως μια «νέα σελίδα» στη δισκογραφία σας;

Και, είναι μια αλήθεια αυτό. Αυτόν τον καιρό είχαμε τη χαρά να κυκλοφορήσουμε το «Σαντιάγο», σε μουσική Χρήστου Τσαπράζη και στίχους του Νίκου Μοσχόπουλου. Σύντομα θα ακολουθήσει και δεύτερο τραγούδι του Χρήστου. Ιδιαίτερης αξίας αποτέλεσε για μένα η καλλιτεχνική μου συνάντηση με την αγαπητή Μάρθα Φριντζήλα σε ένα τραγούδι του Λιβανελί. Ακολούθησε ένα δώρο από τον καλό μου φίλο Γεράσιμο Ανδρεάτο, με την πρόσκλησή του να μοιραστούμε μια όμορφη, στιγμή του. Ταυτόχρονα εκδίδουμε σταδιακά τη ζωντανή συναυλία μας στο Επταπύργιο της Θεσσαλονίκης. Και έπεται συνέχεια...

Σε μια εποχή με συνεχείς ανατροπές και δυσκολίες, ποιος είναι ο ρόλος του τραγουδοποιού; Μπορεί ένα τραγούδι να λειτουργήσει ξανά ως παρηγοριά ή ως κάλεσμα σε κοινή σκέψη;

Η Τέχνη μπορεί να αφυπνίσει και οφείλει να το κάνει σεβόμενη τον εαυτό της. Εμείς όλοι, ως κομιστές της, οφείλουμε να τη διαχειριστούμε με σοβαρότητα και περίσσευμα ευαισθησίας, προτείνοντας διαφυγές, ανατροπές, αμφισβήτηση. Ο αγγελοπλάστης έρωτας απογειώνει τη μέθεξη.

Πηγή Απογευματινή